- Glogster
- Picture a story
Glogster heb ik gebruikt voor een digitale les poëzie. Dit wil zeggen dat ik een poster had gemaakt, waarmee de leerlingen zelfstandig aan de slag konden. Ik heb de leerlingen dus niet zelf een poster laten maken, maar ik heb ze aan het werk gezet met mijn poster. De leerlingen vonden het erg leuk om eens een andere les te hebben. Ook vonden ze het leuk dat er een filmpje bij zat en dat ze uiteindelijk zelf een gedicht moesten schrijven.
Hieronder de gebruikte poster:
Picture a story heb ik gebruikt om leerlingen een kort verhaal te laten schrijven. Dit heb ik als extra opdracht gegeven bij de paragraaf fictie. Ik legde de leerlingen uit dat ze eerst zelf een plaatje moesten maken, waarbij ze vervolgens een verhaaltje moesten schrijven. De eis die ik hierbij stelde, was dat een voorwerp of object centraal moest staan in het verhaal. De leerlingen wisten eerst niet goed hoe ze moesten beginnen en vonden het maar lastig. Toen ik eenmaal wat tips had gegeven en wat vragen had gesteld die de leerlingen tot nadenken zetten, gingen de leerlingen goed aan de slag. Eenmaal bezig gingen ze het steeds leuker vinden. Uiteindelijk kwamen er erg leuke resultaten uit. Twee van deze resultaten zie je hieronder.
De ballon
Sarah werd op een dag wakker en realiseerde zich dat ze zich alleen voelde.
Niemand wilde met haar wat leuks doen. Ze heeft geen broers of zussen en haar
vriendinnen hadden al andere plannen. Haar leven was vreselijk. Die ipod die ze
al zolang wil hebben krijgt ze maar niet, en haar ouders gaven haar nooit wat
leuks. Na een uur achter de computer te hebben gezeten besloot ze een frisse
neus te gaan h alen. Ze liep richting het park om te kijken of daar nog wat te
belevan valt. Ze zag allemaal mensen samen met iemand anders. Verliefde
stelletejs, groepen vrienden en vriendinnen en gezinnen. Ze was zelfs jaloers op
de honden die wel een baasje hadden. Verderop zag ze een jonge vrouw dansen. Ze
schatte haar ongeveer net zo oud als zichzelf. De vrouw stond te dansen in haar
eentje. Het zag er een beetje belachelijk uit. Ze had een radio bij zich en
stond te dansen op de muziek. Sarah besloot naar haar toe te lopen. Terwijl ze
richting de vrouw liep zag ze dat de vrouw een ballon aan het opblazen was, die
liet ze vervolgens los en ze keek de ballon na. Dat vond Sarah wel apart. Sarah
was nu bij de vrouw aangekomen. Ze vroeg:"Wat ben je aan het doen?" De vrouw
keek op en zei:"Waarom wil je dat weten?"Sarah schrok van haar verdedigende
antwoord. Waarop ze zei:"Ik was gewoon nieuwsgierig. Ik ben Sarah trouwens." "Ik
ben Lies", zei de vrouw . Sarah wist niet meer zo goed wat ze moest zeggen, dus
besloot ze maar haar hart te luchten. "Pff, ik heb zo'n saai leven. Niks is
leuk, iedereen is stom en saai. Ik krijg nooit wat leuks, heb nooit leuke dingen
om te doen en die ipod die ik al zo lang wil krijg ik al helemaal niet! Mijn
vriendinnen laten me zitten en ik heb geen broers en zussen. Zo saai, gebeurde
er maar is een keer wat spannends." Lies keek op. Ze had nu al een zachtere
uitrdrukking op haar gezicht. Ze zei:"Dat heb ik ook een tijdje gedacht, dat er
iets moest gebeuren want het was zo saai. Maar toen gebeurde er eindelijk wat en
nu zou ik willen dat het nog zo saai was." Sarah werd nu wel nieuwsgierig waarom
ze dat zo zei. "Waarom dan? Saai is toch niet leuk?", zei Sarah. "Ik zag je net
al naar me kijken. Ik zal er wel raar hebben uitgezien alleen dansend, een
ballon loslaten. Ik zal het je uitleggen. Ik vond het ook saai. Naar school
gaan, huiswerk maken en nog een bijb aan. Elke dag was hetzelfde, maar ik was
niet alleen. Ik had een vriend. Hij heette Ramon. Ik hield van hem, maar ook dat
werd normaal. Tot op een dag ik gebeld werd en hij een auto-ongeluk gehad had.
Hij was op slag dood.. En nu moet ik leven met het feit dat ik hoopte dat er op
een dag wat spannens zou gebeuren." Sarah schrok van het verhaal. Lies ging
verder: "Ik mis hem elke dag. Ik voel me schuldig dat ik dit gehoopt heb. Ik kan
het niet terugdraaien, ik krijg hem niet terug." "Is dat de reden dat je hier in
het park staat te dansen alleen? En de ballon loslaat? Dat ziet er vrolijk uit,
niet verdrietig.." Lies keek haar aan en begreep haar gedachtegang. Ze zei:"Toen
hij nog leefde zei hij altijd dat als hij op een dag dood zou gaan, ik van elke
dag een feestje moest maken. Dat is het laatste wat ik voor hem kan doen, een
feestje maken van elke dag. Die ballon laat ik los, omdat ik hem graag mee wil
laten vieren. Die ballon is voor hem. We et je Sarah, je hebt een geod leven.
Ook al zijn je vriendinnen nu even niet bij je, en je ouders aan het werk, je
bent nooit alleen. Maak iets van je leven en geniet ervan ook al is het saai."
Sarah had tranen in haar ogen. Ze had niet gedacht dat dat nog bestond,
onvoorwaardelijke liefde. "Ik ga weer. Ik zie je nog wel misschien." Lies liep
weg. Sarah keek haar na en riep: "Wacht! Ik ga met je mee." Lies glimlachte en
Sarah liep naar haar toe. Dit kan nog wel is een goede vriendin van me woren
dacht Sarah. Ze heeft zich aangesteld, dat weet ze nu. Lies, die moet zich pas
alleen voelen. Ik hoop dat ik haar vanaf nu kan helpen. Samen liepen ze het park
uit en ze lachtten naar elkaar. Laat het leven maar saai zijn.
Denise B.
De boom
Het is een bewolkte zomerdag. Eva vind het heerlijk zo'n koele dag na die
hitte van de afgelopen dagen. Elke dag zocht ze de schaduw bij haar
lievelingsboom in de tuin. Ze droomde over Floris. Hij is zo knap en slim. Nu
hoeft ze niet voor de schaduw naar de boom, maar ze gaat er toch heen om na te
denken en te dromen. Ze gaat met haar rug tegen de boom zitten en sluit haar
ogen. In gedachten komt Fl oris naar haar toe en komt hij naast haar zitten. Ze
verbeelt zich hoe Cupido vanuit de boom een pijl in het hart van Floris schiet.
Wat zou dat fijn zijn, als hij ook verliefd zou zijn op haar. Maar ze weet niks
van hem en Floris kent haar amper. In haar dromen is het anders. De mooie boom
is het centrale punt van hun liefde. In de hitte zoeken ze er samen verkoeling
en als het regent staan ze ook romantisch in elkaars armen. Ze zijn de hele dag
samen, want dat is het leukste. Lang leve de vakantie, vol zwoele zomerdagen.
Eva schrikt op van een druppel. Langzaam begint het te regenen. Als Floris er
echt zou zijn zou ze blijven zitten, maar alleen is er niks aan. Dan wordt ze
alleen maar nat. Ze staat op en rent naar binnen. Haar ouders zijn niet thuis,
die zijn naar opa en oma maar zij wilde niet mee. Ze gaat naar haar kamer en
gaat voor het raam zitten. Ze kijkt uit op de boom. Ze besluit een brief te
schrijven voor Floris. Zittend voor het raam schrijft ze op waar ze o ver droomt
als ze bij de boom zit. De brief schrijft ze alleen voor zichzelf. Floris zal
hem vast nooit lezen. De regen tikt op het raam en terwijl ze schrijft valt ze
weer in slaap. Ze droomt dat haar ouders thuiskomen en haar roepen. 'Eva! We
zijn thuis! En er is iemand voor je.' Eva schrikt en roept: 'Wie dan?' Haar
moeder zegt: 'Ene Floris?' Ze gelooft haar oren niet. Wat doet Floris hier? De
voordeur valt met een klap dicht. Eva zit direct rechtop en realiseert zich dat
ze heeft gedroomt. Ze ziet de brief waar ze mee bezig was. Ze verstopt hem snel
onder haar kussen en gaat op haar bed zitten. 'Eva we zijn thuis! En er is
iemand voor je.' Eva schrikt. Dit kan niet denkt ze. Dit heb ik net gedroomd.
Het is niet echt. Ze blijft zitten tot haar moeder weer roept. 'Eva, er is ene
Floris voor je, hij wil met je praten.' Ze loopt naar de spiegel en doet haar
haar goed. Haar hart gaat tekeer. Floris staat in mijn huis en wil met mij
praten denk ze heel de tijd. Ze haalt een paar keer goed adem en loopt langzaam
naar beneden. Ze ziet Floris staan en ze voelt dat ze bloost. 'Hoi Eva. Zullen
we even naar buiten gaan?' Inmiddels was het weer droog dus ze vond het een goed
idee. 'Uhh ja is goed. We kunnen de tuin even in lopen. Daar staat een mooie
boom waar ik graag ben.'
Fleur S.
